
گروه بینالملل مانا- مهسا رسولی: به گفته یک مقام آمریکایی، معیار سنجش موفقیت این اقدام، صرفاً تعداد کشتیهایی که از خط تعیینشده در ۱۶ آوریل عبور میکنند نیست، بلکه میزان فشاری است که بر اقتصاد ایران وارد میشود.
در همین راستا، نیروی دریایی آمریکا هشدار داده کشتیهایی را که تحت تحریمهای این کشور فعالیت دارند یا مظنون به حمل «محمولههای غیرقانونی» هستند، توقیف خواهد کرد. طی روزهای اخیر نیز دو نفتکش بسیار بزرگ تحریمشده (VLCC) در اقیانوس هند توسط نیروهای آمریکایی متوقف و مورد بازرسی قرار گرفتهاند.
کاخ سفید مدعی است این محاصره «فشار حداکثری و فلجکنندهای» بر اقتصاد ایران وارد کرده است. با این حال، حتی در صورت صحت این ادعا، تحقق کامل چنین فشاری نیازمند زمان خواهد بود. همزمان، تشدید فشارها میتواند انگیزه ایران برای بهرهگیری از اهرم راهبردی خود در تنگه هرمز را افزایش دهد.
در این میان، پرسش کلیدی این است که آیا ایران خواهد توانست با تداوم صادرات نفت، در برابر این فشارها دوام بیاورد یا در نهایت ناگزیر به عقبنشینی خواهد شد.
در سطح عملیاتی، شرکتهای کشتیرانی و بیمهگران دریایی با احتیاطی فزاینده تحولات منطقه را دنبال میکنند. افزایش تنشهای ژئوپلیتیکی در مسیرهای حیاتی انرژی میتواند به رشد هزینههای بیمه، تغییر مسیر کشتیها و در نهایت افزایش هزینههای حملونقل بینجامد.
از سوی دیگر، بازارهای جهانی نفت در وضعیت حساسی قرار دارند. هرگونه اختلال—حتی محدود—در عرضه نفت از منطقه خلیج فارس، میتواند بهسرعت بر قیمتها اثر بگذارد و پیامدهایی برای تورم جهانی و سیاستهای اقتصادی به همراه داشته باشد.
برخی تحلیلگران معتقدند که اگرچه اقدامات واشنگتن ممکن است در کوتاهمدت بخشی از صادرات نفت ایران را محدود کند، اما شبکههای جایگزین و روشهای دور زدن تحریمها همچنان به حفظ جریان صادرات کمک خواهند کرد.
در همین حال، بازیگران منطقهای و بینالمللی با دقت این تحولات را زیر نظر دارند؛ چراکه هرگونه تشدید تنش میتواند نهتنها امنیت انرژی، بلکه ثبات تجارت جهانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
در نهایت، بازگشت به شرایط عادی در بازار انرژی منطقه، بیش از هر چیز به دستیابی به یک راهحل دیپلماتیک پایدار وابسته است. اگرچه بازارهای نفت ممکن است در کوتاهمدت حتی به پیامهای منتشرشده توسط دونالد ترامپ در تروث سوشال واکنش نشان دهند، اما صنعت کشتیرانی — بهعنوان بخشی مقرراتمحور و ریسکگریز — برای تغییر مسیر، نیازمند نشانههایی بسیار قویتر و قابل اتکاتر خواهد بود.