چرا کربنزدایی حملونقل دریایی باید به یک شبکه یکپارچه تبدیل شود؟
آینده کاهش انتشار کربن در بخش حملونقل کالا دیگر صرفاً به ایجاد «کریدورهای سبز» محدود نیست، بلکه نیازمند حرکت به سمت شبکههای گسترده، یکپارچه و قابل مقیاس است.
کد خبر: ۱۰۶۹۶۴
گروه بینالملل مانا – مهسا رسولی: در سالهای اخیر ابتکاراتی مانند کریدورهای سبز نقش مهمی در کاهش آلایندگی حملونقل دریایی ایفا کردهاند و زمینه را برای همکاری دولتها، بنادر و شرکتهای کشتیرانی در اجرای مسیرهای آزمایشی سوختهای پاک فراهم کردهاند. با این حال، این مسیرها بهتنهایی پاسخگوی تحول جهانی در صنعت حملونقل نیستند.
بر اساس این گزارش، حملونقل کالا ذاتاً یک شبکه بههمپیوسته از بنادر، خطوط ریلی، مسیرهای جادهای و خدمات دریایی است و نه مجموعهای از مسیرهای مستقل؛ از این رو، به جای تمرکز بر کریدورهای منفرد، باید «قطعات حملونقل» (Transport Legs) بهعنوان واحد اصلی طراحی و تحلیل سیستم در نظر گرفته شوند.
در این چارچوب، از سمت عرضه هر مسیر حملونقل بهعنوان یک جزء قابل استفاده مجدد در شبکه تعریف میشود و از سمت تقاضا نیز این «محمولهها» هستند که بر اساس سه معیار هزینه، زمان و میزان انتشار کربن، گزینه حمل را انتخاب میکنند.
این گزارش تأکید میکند که برای مقیاسپذیر شدن یک مسیر حملونقل، سه شرط اساسی باید برقرار باشد که شامل حجم کافی بار، تکرارپذیری و سرویس منظم و قابلیت اطمینان بالا است؛ در غیر این صورت، حتی زیرساختهای سبز نیز به بهرهبرداری گسترده نخواهند رسید.
همچنین هماهنگی دیجیتال میان بازیگران زنجیره حملونقل شامل بنادر، شرکتهای کشتیرانی و اپراتورها، بهعنوان عامل کلیدی موفقیت معرفی شده است. این ابزارها با ایجاد دید مشترک در کل زنجیره، امکان تصمیمگیری هماهنگ و مدیریت بهتر اختلالها را فراهم میکنند.
از سوی دیگر، این گزارش بر ارتباط مستقیم میان سیستم حملونقل و سیستم انرژی نیز تأکید دارد. توسعه سوختهای جدید مانند هیدروژن، آمونیاک و متانول تنها در صورتی امکانپذیر است که زیرساختهای انرژی و لجستیک بهصورت هماهنگ توسعه یابند.
در جمعبندی آمده است که کربنزدایی حملونقل دریایی تنها با ایجاد کریدورهای سبز محقق نمیشود، بلکه آینده این صنعت به شبکههای یکپارچه و قابل استفاده مجدد وابسته است. در نهایت، این صاحبان کالا هستند که با انتخابهای خود بر اساس هزینه، زمان و میزان انتشار، مسیر واقعی تحول را تعیین میکنند.
