
به گزارش گروه بینالملل مانا؛ رشد ناوگان کانتینری جهان در سال ۲۰۲۶ به شرکتهای کشتیرانی اجازه داده است بخشی از ظرفیت تازهتحویلگرفتهشده خود را به مسیرهایی اختصاص دهند که تحت تأثیر بحرانهای امنیتی و تغییر مسیرهای اجباری قرار گرفتهاند.
بر اساس تحلیل رسانههای تخصصی صنعت کشتیرانی، ادامه ناامنی در دریای سرخ و محدودیت استفاده از مسیر کانال سوئز باعث شده بسیاری از کشتیها همچنان مسیر طولانیتر دماغه امید نیک را انتخاب کنند. این تغییر مسیر، زمان سفر بین آسیا و اروپا را افزایش داده و به تعداد بیشتری کشتی برای حفظ برنامههای منظم نیاز دارد.
خطوط بزرگ کشتیرانی با استفاده از کشتیهای جدید و بزرگتر تلاش میکنند اثرات کاهش ظرفیت مؤثر را جبران کنند. با این حال، افزایش تعداد کشتیها بهتنهایی نتوانسته تمام فشارهای ناشی از طولانی شدن سفرها، افزایش مصرف سوخت و تأخیر در گردش کانتینرها را برطرف کند.
کارشناسان معتقدند اگر شرایط امنیتی دریای سرخ ادامه پیدا کند، ورود کشتیهای جدید میتواند از شدت کمبود ظرفیت بکاهد، اما هزینههای عملیاتی همچنان بالا باقی خواهد ماند.