
به گزارش گروه بینالملل مانا به نقل از Seatrade Maritime|؛ افزایش درگیریهای نظامی و حملات علیه کشتیهای تجاری در مناطق حساس دریایی، نگرانیها درباره ایمنی دریانوردان فیلیپینی را افزایش داده است. فیلیپین یکی از مهمترین تأمینکنندگان نیروی انسانی صنعت کشتیرانی جهان محسوب میشود و شمار زیادی از اتباع این کشور در کشتیهای تجاری بینالمللی فعالیت میکنند.
بر اساس این گزارش، دریانوردانی که در مسیرهای پرخطر خاورمیانه و دریای سیاه فعالیت میکنند، بیش از گذشته در معرض پیامدهای مستقیم درگیریهای نظامی قرار گرفتهاند. حملات موشکی و پهپادی، انفجارها، مینهای دریایی و سایر تهدیدهای امنیتی میتوانند زندگی خدمه و تداوم فعالیت کشتیهای تجاری را با خطر مواجه کنند.
بحران تنگه هرمز در این میان اهمیت ویژهای دارد. این آبراه یکی از مهمترین مسیرهای انتقال انرژی جهان است و کاهش تردد کشتیها در پی حملات اخیر، نشان میدهد ریسک امنیتی دیگر صرفاً یک موضوع ژئوپلیتیکی نیست، بلکه مستقیماً به ایمنی خدمه، تصمیم مالکان برای عبور از مسیر و هزینههای عملیاتی کشتیها مرتبط شده است.
برای دریانوردان، حضور در مناطق درگیری تنها به خطر حمله مستقیم محدود نمیشود. تغییر مسیرهای ناگهانی، انتظار طولانی در مناطق پرخطر، افزایش زمان سفر و فشار روانی ناشی از ناامنی نیز شرایط کاری خدمه را دشوارتر میکند.
از سوی دیگر، افزایش ریسک امنیتی میتواند شرکتهای کشتیرانی را به پرداخت هزینههای بالاتر برای بیمه جنگی، حفاظت امنیتی و اقدامات اضطراری وادار کند. در چنین شرایطی، برخی مالکان ممکن است تصمیم بگیرند کشتیها را از مناطق پرخطر دور کنند؛ تصمیمی که میتواند زمان سفر و هزینه حمل کالا را افزایش دهد.
دریای سیاه نیز به یکی دیگر از مناطق پرریسک برای دریانوردان تبدیل شده است. ادامه حملات و درگیریها در اطراف بنادر و مسیرهای دریایی منطقه، خطرات عملیاتی برای کشتیهایی که برای حمل غلات، انرژی و سایر کالاها تردد میکنند، افزایش داده است.
اهمیت این موضوع برای فیلیپین از آن جهت بیشتر است که صنعت دریایی این کشور سهم قابلتوجهی در اشتغال نیروی کار این کشور دارد. هرگونه افزایش ریسک در مناطق جنگی میتواند مستقیماً بر دریانوردان فیلیپینی، خانوادههای آنان و شرکتهای تأمینکننده نیروی دریایی اثر بگذارد.
در چنین شرایطی، موضوع حق دریانوردان برای امتناع از ورود به مناطق جنگی یا پرخطر نیز اهمیت بیشتری پیدا میکند. صنعت کشتیرانی باید در کنار حفظ جریان تجارت جهانی، اطمینان حاصل کند که جان خدمه به بهای حفظ مسیرهای تجاری به خطر نمیافتد.
افزایش ناامنی در هرمز و سایر مناطق درگیری نشان میدهد ریسک نیروی انسانی به یکی از مؤلفههای اصلی ریسک کشتیرانی تبدیل شده است. در صورت تداوم بحرانها، احتمال افزایش دستمزدهای مرتبط با سفرهای پرخطر، هزینه بیمه، هزینههای امنیتی و فشار بر شرکتهای کشتیرانی برای تغییر مسیر وجود دارد.
منبع: Seatrade Maritime