
به گزارش گروه بینالملل مانا به نقل از TradeWinds، تشدید بحران امنیتی در تنگه هرمز، هند را به سمت بررسی مسیرهای جایگزین برای انتقال نفت و انرژی سوق داده است. یکی از گزینههای مطرح، ایجاد یک خط لوله عمیقدریا میان کشورهای منطقه خلیج فارس و هند است؛ پروژهای که در صورت تحقق میتواند وابستگی بخشی از صادرات انرژی به عبور نفتکشها از هرمز را کاهش دهد.
در همین راستا، مطالعات امکانسنجی یک خط لوله نفت خام زیردریایی میان امارات متحده عربی و هند نیز مطرح شده است. هدف اصلی چنین پروژهای ایجاد یک مسیر مستقیم انرژی و کاهش آسیبپذیری در برابر اختلال در مسیرهای دریایی است. با این حال، عمق بسیار زیاد آب، پیچیدگی فنی ساخت خط لوله و هزینه سرمایهگذاری سنگین از مهمترین موانع اجرای آن محسوب میشوند.
اما یک نکته مهم: دولت هند در خردادماه رسماً اعلام کرده بود که وزارت نفت و گاز طبیعی این کشور در حال حاضر هیچ پروژهای با عنوان Middle East–India Deepwater Pipeline (MEIDP) را در دست بررسی یا مذاکره با عمان و دیگر کشورهای خلیج فارس ندارد. بنابراین باید میان مطالعات و پیشنهادهای مطرحشده از سوی بخش صنعت/رسانهها و یک پروژه رسمی دولتی تفاوت قائل شد.
اهمیت برای صنعت کشتیرانی
اجرای چنین زیرساختی در بلندمدت میتواند بخشی از تقاضای حمل نفتکشها در مسیر خلیج فارس–هند را کاهش دهد، اما در کوتاهمدت تأثیر آن بر بازار کشتیرانی بسیار محدود خواهد بود. در شرایط فعلی، حتی با افزایش تلاش کشورها برای ایجاد مسیرهای جایگزین، ظرفیت خطوط لوله موجود هنوز برای جایگزینی کامل هرمز کافی نیست و نفتکشها همچنان نقش اصلی را در انتقال انرژی منطقه دارند.