
به گزارش گروه بینالملل مانا به نقل از Seatrade Maritime، بیش از نیمی از کشتیهای ورودی به بزرگترین بنادر کانتینری آسیا با تأخیر مواجه شدهاند؛ وضعیتی که در پی وقوع طوفانهای متوالی و اختلالات گسترده زنجیره تأمین، قابلیت اطمینان برنامههای کشتیرانی را به پایینترین سطوح خارج از دوران همهگیری کرونا رسانده است.
بر اساس دادههای مؤسسه Sea-Intelligence، هر ۱۴ بندر بزرگ کانتینری آسیا در ماه ژوئیه با کاهش ورود بهموقع کشتیها مواجه شدند. در این میان، بندر شانگهای شرایط نگرانکنندهتری داشت و تنها ۲۱ درصد کشتیها در زمان برنامهریزیشده وارد بندر شدند؛ این پایینترین میزان قابلیت اطمینان شانگهای طی ۱۴ سال ثبت دادههای این مؤسسه، به استثنای دوره اختلالات شدید دوران کرونا، محسوب میشود.
در بندر نینگبو-ژوشان نیز میزان ورود بهموقع کشتیها با افت ۲۰.۱ واحد درصدی به ۳۴.۶ درصد رسید. در یانتیان نیز این شاخص با کاهش ۲۳.۵ واحد درصدی به ۴۸.۳ درصد و در هنگکنگ با افت ۲۰.۴ واحد درصدی به ۵۱.۶ درصد رسید. قابلیت اطمینان برنامهها در سنگاپور نیز تنها ۴۳.۲ درصد بود.
کارشناسان، طوفانهای متوالی در شرق چین و بهویژه طوفان «Saudel» را از عوامل اصلی ایجاد این اختلالات میدانند. همزمانی این شرایط جوی با مشکلات موجود در زنجیره تأمین باعث ایجاد صف و انباشت کشتیها و کانتینرها در بنادر شده است.
در سطح جهانی نیز قابلیت اطمینان برنامه حرکت کشتیهای کانتینری با کاهش ۶.۱ واحد درصدی به حدود ۵۶ درصد رسیده که شدیدترین افت ماهانه از ژانویه ۲۰۲۱ محسوب میشود. Sea-Intelligence هشدار داده است که این حجم از عقبماندگی میتواند در ماههای آینده به سایر مسیرهای اصلی تجارت دریایی سرایت کرده و موج جدیدی از تأخیرها را ایجاد کند.
تشدید ازدحام در بنادر آسیایی میتواند زمان سفر کشتیها را افزایش داده، برنامههای خطوط کشتیرانی را مختل و در نهایت هزینه حمل کانتینری و فشار بر ظرفیت ناوگان جهانی را افزایش دهد. از سوی دیگر، همین اختلالات یکی از عواملی است که خطوط کشتیرانی را به بازنگری در مسیرهای خود میان آسیا و اروپا واداشته است.