کشورهای ساحلی خزر برای تقویت همکاری‌های زیست‌محیطی آماده می‌شوند
رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست با تشریح دستاورد‌های ۲۰ ساله کنوانسیون تهران، از ظرفیت این کنوانسیون برای اجرای پروژه‌های مشترک، جذب منابع مالی بین‌المللی، پایش وضعیت محیط‌زیستی دریای خزر و تبادل اطلاعات میان پنج کشور ساحلی خبر داد.
کد خبر: ۱۰۸۸۷۸
به گزارش گروه بین‌الملل مانا، آرمان خورسند، رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست، در نشست خبری هفتمین اجلاس کشورهای متعاهد کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر (کنوانسیون تهران) ـ کاپ ۷، با اشاره به سابقه این کنوانسیون اظهار کرد: کنوانسیون تهران در سال ۲۰۰۶ لازم‌الاجرا شد و اکنون در آستانه بیستمین سالگرد لازم‌الاجرا شدن آن قرار دارد.
وی افزود: این کنوانسیون چهار پروتکل اجرایی دارد که تاکنون سه پروتکل آن توسط همه اعضا پذیرفته شده است.
خورسند با اشاره به این پروتکل‌ها گفت: پروتکل آکتائو درباره آمادگی، مقابله و همکاری در برابر حوادث آلودگی نفتی، پروتکل مسکو در سال ۲۰۱۲ درباره آلودگی ناشی از منابع و فعالیت‌های مستقر در خشکی و پروتکل سال ۲۰۱۸ درباره ارزیابی آثار زیست‌محیطی فرامرزی از جمله پروتکل‌های کنوانسیون تهران هستند.
وی ادامه داد: پروتکل عشق‌آباد درباره حفاظت از تنوع زیستی دریای خزر، پروتکل دیگری است که هنوز به‌طور کامل از سوی همه اعضا پذیرفته نشده است.
رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست با تأکید بر اهمیت همکاری کشورهای ساحلی خزر اظهار کرد: کنوانسیون تهران درباره مسائل گسترده مربوط به این پهنه آبی حساس شکل گرفته و توافق کشورهای عضو بر ضرورت همکاری مشترک، ناشی از ماهیت و اهمیت محیط‌زیستی دریای خزر است.
وی همچنین از ادامه مذاکرات برای تدوین پروتکلی درباره پایش و تبادل اطلاعات خبر داد و گفت: تلاش می‌شود کشورهای عضو درباره سازوکارهای مربوط به پایش و تبادل داده‌ها به توافق برسند.
ظرفیت کنوانسیون تهران برای اجرای پروژه‌های مشترک
خورسند با اشاره به همکاری کنوانسیون تهران با نهادها و صندوق‌های بین‌المللی محیط‌زیستی اظهار کرد: همکاری با نهادهای بین‌المللی، از جمله صندوق اقلیم سبز (GCF)، یکی از ظرفیت‌های مهم این کنوانسیون است.
وی افزود: مذاکرات درباره یک پروژه مشترک میان کشورهای ساحلی خزر با تأمین مالی یکی از این صندوق‌ها نیز در حال انجام است و نمونه‌هایی از این پروژه‌ها در گذشته اجرا شده و در آینده نیز استمرار خواهد داشت.
رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست تصریح کرد: کنوانسیون تهران به‌عنوان چارچوب همکاری پنج کشور ساحلی خزر، این امکان را فراهم می‌کند که کشورهای عضو در قالبی واحد، طرف مذاکره و مخاطب صندوق‌ها و نهادهای بین‌المللی محیط‌زیستی قرار گیرند.
به گفته وی، این همکاری‌ها می‌تواند به اجرای پروژه‌های عینی و مشخص منجر شود. در همین راستا، پروژه‌ای در زمینه آلودگی‌های پلاستیکی و ورود پلاستیک به دریای کاسپین در حال اجراست که متولی ملی آن در داخل کشور مشخص شده و در قالب همکاری‌های منطقه‌ای دنبال می‌شود.
خورسند افزود: کشورهای حاشیه دریای کاسپین همچنین می‌توانند در قالب پروژه‌های دوجانبه یا چندجانبه با یکدیگر به توافق برسند و فعالیت‌های مشترک را دنبال کنند.
تبادل اطلاعات و پایش وضعیت محیط‌زیستی خزر
وی با اشاره به نقش کنوانسیون تهران در زمینه پایش و تبادل اطلاعات اظهار کرد: این کنوانسیون چارچوب مناسبی فراهم کرده است تا کشورهای عضو علاوه بر اجرای پروژه‌های دوجانبه و چندجانبه، در زمینه پایش و تبادل اطلاعات نیز همکاری کنند.
خورسند گفت: تبادل اطلاعات درباره وضعیت لحظه‌ای آلودگی‌ها و شرایط محیط‌زیستی دریای کاسپین از جمله موضوعاتی است که می‌تواند در این چارچوب دنبال شود.
وی افزود: کشورهای عضو می‌توانند در قالب یک مجموعه واحد، طرف حساب نهادهای بین‌المللی فعال در حوزه محیط‌زیست قرار گیرند و از ظرفیت‌های موجود برای اجرای طرح‌های مشترک استفاده کنند.
رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست در ادامه با ارزیابی عملکرد کنوانسیون تهران طی دو دهه گذشته گفت: در مجموع و در مقایسه با سایر زمینه‌های همکاری میان کشورهای عضو و همچنین سایر مجموعه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی، کارنامه ۲۰ ساله کنوانسیون تهران مثبت بوده است.
وی ابراز امیدواری کرد با حل‌وفصل برخی موضوعات میان اعضا، روند همکاری‌ها با سرعت بیشتری ادامه یابد و شاهد توسعه همکاری‌های محیط‌زیستی میان پنج کشور حاشیه دریای خزر باشیم.
